انوشه انصاری با هزینه 20 میلیون دلار به فضا رفت و نخستین گردشگر فضایی ایرانی لقب گرفت. اما برای اعزام نخستین فضانورد ایرانی به فضا، زمان و بودجه هنگفتی مورد نیاز است.

عباس خاراباف: اعزام نخستین فضانورد ایرانی به فضا بالاخره چقدر هزینه خواهد داشت؟ این سوالی است که شاید ذهن شما را هم مشغول کرده باشد. مخصوصا بعد از این که در چند روز اخیر اعداد و ارقام متفاوتی در این زمینه از طرف افراد مختلف اعلام شده است. 14 میلیارد دلار، 10 میلیارد دلار و تازه‌ترین رقم 800 میلیارد تومان (معادل 270 میلیون دلار)!

نکته اصلی اینجاست که دو دانشگاه معتبر ایرانی درست پس از مطرح شدن وعده ارسال «نخستین فضانورد ایرانی» در دولت پیشین، دست به کار شدند و هزینه انجام این طرح را برآورد کردند. هردوی این دانشگاه‌ها به این نتیجه رسیدند که با توجه به وعده‌ای که داده شده، برای انجام چنین پروژه‌ای (در پرواز مداری) باید زیرساخت‌های لازم در کشور در حداقل مدت زمان 10 سال و با هزینه حدودا 10 میلیارد دلار ایجاد شود. این دانشگاه‌ها برآورد کردند علاوه بر ایجاد این زیرساخت‌ها هزینه انجام خود پروژه نیز 4 میلیارد دلار خواهد بود.

با این حال طی آخرین اظهار نظرات، مسئولان سازمان فضایی اعلام کرده‌اند که اصلا قصد ندارند نخستین فضاپیمای سرنشین‌دار را به مدار بفرستند. آنها می‌گویند تنها قرار است یک ایرانی با یک فضاپیمای بومی پرواز زیرمداری انجام دهد. این مسئولان ادعا می‌کنند برای انجام چنین پروژه‌ای زیرساخت‌های لازم در کشور وجود دارد و هزینه خود طرح نیز 800 میلیارد تومان برآورده شده است. کارشناسان اما در پاسخ به سازمان فضایی می‌گویند با ارسال یک انسان به فضا در پرواز زیرمداری دیگر نمی‌توان گفت ایران «فضانورد» به فضا فرستاده است. به همین دلیل بهتر است نخست با تعاریف آشنا شویم.

پرواز فضایی مداری و زیرمداری
یکی از مهم‌ترین تعاریف در فناوری فضایی پرواز فضایی است. پرواز فضایی فعالیتی است که طی آن یک وسیله نقلیه (فضاپیما) وارد فضا شود. پرواز فضایی در دوحالت مداری و زیرمداری انجام می‌شود. در پرواز زیر مداری این وسیله نقیله بالا رفته، مرز 100 کیلومتری از سطح زمین را رد کرده و در یک مسیر کمانی شکل به زمین باز می‌گردد. در پرواز مداری اما فضاپیما باید به اصطلاح دست کم وارد پایین ترین مدار زمین شود و حداقل باید یک دور، دور زمین گردش را تجربه کند.

فضا و فضانورد
طبق بعضی از تعاریفی که سازمان‌های بین‌المللی ارائه داده‌اند، فضا از حدود 100 کیلومتری از سطح زمین آغاز می‌شود. در بیشتر کشورهای دنیا هم تقریبا این تعریف جا افتاده و کارشناسان و پژوهشگران زیادی روی آن اتفاق نظر دارند. با این وجود برای تعریف واژه «فضانورد» اختلاف نظرها اساسی‌تر است. مثلا در آمریکا کسی که بتواند طی یک پرواز از ارتفاع 80 کیلومتری بالاتر رود، لقب فضانورد را به خود اختصاص می‌دهد. اما در روسیه فضانورد (کیهان نورد) به کسی گفته می‌شود که برای انجام یک ماموریت فضایی تربیت دیده باشد و با یک فضاپیما پرواز مداری را تجربه کند. این تعریف در کشورهایی مثل چین، هند، ژاپن، برزیل، مالزی و ... هم رایج است. در بیشتر واژه‌نامه‌های معتبر انگلیسی زبان هم فضانوردی به عنوان شغل محسوب شده و فضانورد کسی است که تمرین دیده باشد و پرواز مداری را برای انجام یک ماموریت انجام دهد. در این واژه‌نامه‌ها کسی که به ارتفاع بالاتر از 100 کیلومتری پرواز کند، «مرد فضایی» یا «زن فضایی» خوانده می‌شود. البته تعاریفی هم برای مسافر فضایی و توریست فضایی نیز وجود دارد.

به طور خلاصه می‌توان گفت مسافر فضایی کسی است که روی یکی از صندلی‌های یک فضاپیمای تجاری در یک پرواز فضایی زمان‌بندی شده، سفر به فضا را تجربه کند. یعنی چیزی شبیه همان مسافر هوایی که با هوانورد (کسی که برای انجام پرواز هوایی آموزش دیده) تفاوت دارد. توریست فضایی هم کسی است که شغلش فضانوردی نیست اما برای انجام پرواز فضایی همراه با فضانوردان حرفه‌ای آموزش می‌بیند و هزینه سفر به فضا را خودش پرداخت می‌کند. برای مثال، خانم انوشه انصاری نخستین زن فضانورد ایرانی نبود بلکه نخستین توریست فضایی ایرانی بود.

یوری گاگارین نخستین فضانورد بود یا نبود؟
تقریبا همه کارشناسان و پژوهشگران فضایی قبول دارند که نخستین فضانورد جهان کسی نبود جز یوری گاگارین! بنابراین اگر تعریفی از فضانورد وجود داشته باشد که بر اساس آن نتوان یوری گاگارین را فضانورد به حساب آورد، خیلی مورد قبول کارشناسان و مردم نیست. برای مثال، یکی از سازمان‌های بین‌المللی در تعریف فضانورد گفته است: فضانورد کسی است که با فضاپیما به ارتفاع بالاتر از 100 کیلومتری پرواز کند و با همان فضاپیما به زمین بازگردد و فرود آید. در این تعریف یوری گاگارین فضانورد محسوب نمی‌شود چون او هنگام بازگشت از فضاپیمای خود بیرون پرید و با چتر فرود آمد.

هزینه‌های پرتاب به مدار
کشور چین در سال 2003/1382 یعنی 10 سال پیش نخستین فضانورد خود را به فضا فرستاد. این کشور تقریبا از اوایل دهه 1950/1330 فعالیت‌های فضایی خود را شروع کرده بود. آنها حدود 10 سال بعد نخستین راکت کاوشی خود (مثل کاوشگر پیشگام) را پرتاب کردند. از سال 1987/1366 هم آنها نخستین تحقیقات را برای اعزام انسان به فضا (در پرواز مداری) آغاز کردند و 16 سال بعد توانستند نخستین فضانورد را به مدار بفرستند. کشور چین برای ایجاد زیرساخت‌های ارسال انسان به فضا بیش از 15 میلیارد دلار، برای انجام پروژه سرنشین‌دار خود در سال 2003/1382، حدود 3 میلیارد دلار و برای ادامه پروژه تا سال 2013/1392 نیز بیش از 4 میلیارد دلار هزینه کرده است.

نمایش یا اقتدار؟
مسئولان جمهوری اسلامی ایران نیز در زمان دولت دهم تصمیم گرفتند نخستین فضانورد کشور را با یک فضاپیمای بومی به مدار بفرستند. طبق اظهار نظر کارشناسان حاضر در میزگرد فضانورد ایرانی (که در نخستین روز از چهارمین نمایشگاه ملی توانمندی‌های صنایع هوایی و فضایی ایران برگزار شد)، در مصوبه شورای عالی فضایی به ریاست رییس‌جمهور سابق، در سال 1386 قرار شده بود ایران در سال 1403 نخستین فضانورد خود را به مدار 500 کیلومتری زمین (یعنی پرواز مداری) بفرستد. البته ظاهرا در آن مصوبه پرتاب ماهواره به مدار ژئو (ارتفاع 36هزار کیلومتری از زمین که محل استقرار ماهواره‌های مخابراتی و تلویزیونی است) و اعزام انسان به ماه هم در دستور کار قرار گرفته بود.

پس از آن بود که دانشگاه‌های معتبر کشور دست به کار شدند و هزینه انجام چنین پروژه‌ای را در 14 سال، 14 میلیارد دلار برآورد کردند. همین برآوردها موجب شد تا کارشناسان به چرایی این برنامه نقد شدید داشته باشند. سازمان فضایی هم احتمالا می‌دانست انجام چنین پروژه‌ای با این هزینه بالا و بدون نتیجه و دستاورد تجاری خاص، خیلی به سود کشور نیست؛ اما وعده‌ای داده شده بود و نمی‌شد کار ادامه پیدا نکند.

بر اساس همین وعده اتفاقاتی هم در سازمان فضایی رخ داد. پژوهشکده‌ها و پژوهشگاه‌ها ایجاد شدند، پست‌های مختلف به افراد داده شد و نیروهای زیادی استخدام شدند. به جای اینکه از دانشگاه‌ها در زمینه تربیت نیروی کارشناس مورد نیاز در صنعت یا انجام پژوهش‌های ملزوم حمایت شود، با دانشگاه‌ها قرارداد ساخت سامانه‌های فضایی بسته شد و علاوه بر پرتاب چند ماهواره به مدار کم‌ارتفاع، نخستین موجود زنده نیز به فضا رفت و برگشت.

اکنون که دولت جدید بر سر کار آمده، برنامه جدیدی در قالب اعزام انسان به فضا در پرواز زیرمداری در دستور کار قرار گرفته است که هزینه آن 800 میلیارد تومان (کمتر از 270 میلیون دلار) خواهد بود. با توجه به وضعیت کشور و هزینه این پروژه، به نظر می‌رسد انجام این پروژه منطقی است و در آینده نه چندان دور شاهد پرواز زیرمداری نخسین فضانورد ایرانی خواهیم بود.

6363

کد خبر 325183

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 1 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 39
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام IR ۰۸:۵۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    33 4
    نيازي به انجام اين كار نيست! هست؟!
  • بی نام A1 ۰۹:۰۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    23 5
    چرا سایت شما دوست دارد اعداد بزرگ را با نوشتن 0 ها نشان دهد؟؟؟فکر میکنید تاثیرش بیشتر میشه؟
  • بی نام IR ۰۹:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    60 23
    بهتر است این پولها صرف انتقال آب از دریای خزر و خلیج فارس به داخل کشور ؛ کویر های خشک و دریاچه های خشک شود. تا کشور از خشکسالی نجات یابد
    • بی نام IR ۱۳:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      27 9
      یعنی واقعا اینو جدی گفتی؟!!اینی که گفتی دستکمی از طرحهای بیهوده ی دیگه نداره.
    • بی نام A1 ۰۸:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۷
      12 4
      با انتقال آب از دریای خزر مخالفم ولی انتقال آب از خلیج فارس چه ایرادی داره؟ چرا یه عده فکر می کنن طرحی بدون مطالعه می باشد. این کار کاملا مطالعه شده و امکان پذیر است
  • اقتصاددان A1 ۰۹:۵۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    53 2
    که چی؟! مگه ما مزیت رقابتی داریم در این زمینه؟! باید همه بخشهای اقتصادی با همدیگر متناسب رشد کنند. داریم کم کم تبدیل به موجودی میشیم که مثلا دست چپش اندازه گوریله دسته راستش نوزاد! سرش اندازه گربه اس. شکمش اندازه فیل! این موجود به نظر شما مضحک نیست؟ میتونه حرکت مفیدی داشته باشه. کلی خرج نانو تکنولوزی کردیم آثارش رو دارن خارجیها استفاده میکنن و ما هنوز نمیتونیم میل لنگ خودرو تولید کنیم!!
  • بی نام A1 ۰۹:۵۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    89 7
    آقا شما رو به خدا بیان مردم از دست این پراید و بقیه ماشین های از رده خارج نجات بدین. شاتل و سفینه و ارسال آدم به فضا پیشکش خودتون...
  • بی نام IR ۱۰:۳۱ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    140 6
    من با 5000 تومان شما رو به فضا میفرستم!!
    • بی نام IR ۱۴:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      38 2
      با جنس مرغوب ؟
    • امیر IR ۱۵:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      36 5
      فرستادن میمون به فضا مثل این می مونه که کشوری بخواهد قانون اول نیوتون رو دوباره و از نو کشف کنه . بهتر نیست به جای این کار ها ، کاری بکنیم که نو باشه و برای کشور سودمند .
  • بی نام A1 ۱۰:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    58 4
    بهتر است اول همين ناوگان هوايي موجود را سر و سامان بدهند، فضانورد زير مداري پيشكش
    • بنده خدا A1 ۰۴:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۳
      9 0
      گل گفتی. هزارتا مثبت. سرمایه گذاری روی ساختن قطعات یدکی هواپیما کنید که چند برابر قیمت دسته دومش رو از دلالهای خارجی با هزاران مصیبت می خریم.
  • بی نام A1 ۱۰:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    28 4
    واقعا تبریک می گم بهشون که بجای تفکر به معیشت مردم می خوان اینقدر از پول مردم رو برای هیچ!!!هدر بدهند. واقعا زشت نیست؟؟؟
  • محمد IR ۱۰:۴۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    52 3
    این همه پول مملکت رو به باد بدیم که چی بشه ؟ طرف دو ساعت بره اون بالا زمینو تماشا کنه بعد بیاد پایین واسمون تعریف کنه زمین گرد بود ! نخواستیم آقا ! پول رو وردارید کارخونه بسازید ، 28 سالمه ، فوق لیسانس دارم و بیکار هستم !
    • بی نام IR ۱۴:۳۶ - ۱۳۹۳/۰۳/۱۳
      5 8
      آقای فوق لیسانس دار بیکار شما اگه عرضه داشتی کار واسه خودت جور می کردی حتی اگه شستن توالت باشه. غرغرو
  • بی نام IR ۱۰:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    57 1
    نمی خواد به فضا برید این پول رو خرج آبادانی مملکت کنید
  • بی نام A1 ۱۱:۰۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    26 0
    اگر کسی همچین پولی داره بره دردی از مشکلات مردم هموطنش رو دوا کنه از هزار بار دور کهکشان چرخیدن بهتره۰ به نظر من خدایی رو که تو اون موقع کمک کردن به انسانها میتوان یافت در زیباییهای کهکشان نمیتوان یافت۰
  • خواننده IR ۱۱:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    12 1
    ببینید داشتن این تکنولوژی به نفسه غلط نیست. نقطه حساس آنجاست که بخواهیم از همین روشهای موجود برای ارسال فضانورد استفاده کنیم که خوب از نظر من دلیلی ندارد چرخ را دوباره اختراع کنیم ولی اگر بخواهیم روش جدید یا تکنولوژی نوینی استفاده کنیم که تا به حال استفاده نشده، منطقی است . حالا این مساله پیش می آید که آیا اقتصاد ما توان اجرای این طرح را دارد یا نه. در حال حاضر چندین کشور هزینه طرحهای این چنینی را تامین می کنند و یک اقتصاد توان تحمل هزینه ها را ندارد یا تمایلی به تحمل آن نشان نمی دهد.
  • مانی A1 ۱۲:۲۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    20 1
    نویسنده یه تعریف مهم دیگه رو جا انداخت: به این کارا می‌گن جاه طلبی.
    • احسان A1 ۰۵:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
      3 6
      جاه طلبی برای یک انسان به تنهایی که هدفش شخصی است زیان آور اما برای یک ملت با هدف های بزرگ سودمند و ضروریست. پیشرفت بشر مدیون جاه طلبی هایش است.
  • بی نام IR ۱۲:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    16 3
    چه لزومی دارد که ما هم حتما ادم به فضا بفرستیم سفارش بکنند انهایی که میروند چند تا عکس ایران را از فضای بالا بگیرند برای ما بیاورند پولش را هم بگیرند
  • مهدی EU ۱۴:۵۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    10 1
    متصفانه این رویه اشتباه همینطور ادامه داره اونم اینه که به جای اینکه اول زیرساخت هارو ایجاد کنیم سرضرب میریم سراغ مرحله آخر!! توو صنایع فضایی خیلی خیلی عقبیم!! حداقل 30 سال!!! بهتره فعلا صنایع دیگه ای رو مثل خودروسازی، کشتی سازی، هواپیماسازی و... رو عملا و واقعا خودکفا کنیم و در حد کیفیت روز دنیا تولید کنیم بعد بریم دنبال صنایع فضایی!!!
  • مهدی A1 ۱۵:۱۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    8 1
    ولی تعریف که دهها و شاید صدها سال از فضانورد در ایران رایج است با این تعریفهای که نوشتید کلی تفاوت دارد طبق این تعریف هر شخص بعد از یک نشست و برخی اعمال حاشیه ای می تواند به هوا و فضا برود بر طبق این تعریف شاید اولین فضانوردان ثبت شده ایران در دوره ی قاجار به این حس بی منتهای فضانوردی دست یافته اند حتی گویند که ناصرالدین شاه قاجار نیز از کنار تخت پادشاهی در فضا جلوس کرده اند و رضا خان میر پنج نیز که یک پنالتی زن قهار بوده با مهارت کامل و در حال ایستاده مقدمات سیر در فضا را فراهم می نموده است هر روز صبح!
  • کارشناس سازمان فضایی IR ۱۸:۱۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    2 7
    جناب خبر آنلاین شما که نصف خبر رو می زارید لطف کنید نصف دیگه خبر رو هم بزارید چرا این بخش خبر رو که اشاره کرده بود هزینه پیش بینی شده پرتاب انسان 2.7 تا 3.2 میلیارد دلار بوده نه 14 میلیارد دلار حذف کردید!!! وی گفت: بر اساس نتایج به دست آمده از مطالعه دانشگاه تربیت مدرس برای اعزام فضانورد تا سال 1404 نیاز به 2.7 میلیارد دلار و بر اساس مطالعات دانشگاه خواجه نصیر 3.2 میلیارد دلار بودجه نیاز داریم که با توجه به وضعیت کشور در حوزه بودجه نمی توانیم در این زمینه قدمی برداریم. یه موضوع مهم این جناب شریعتمداری معاون اجاری رئیس جمهوری اومده بود سازمان فضایی گفت با لغو تحریم ها کلا دیگه ماهواره بر نمی خواهد ساخته بشه!!..
    • بی نام A1 ۱۹:۰۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      5 1
      يعني شما ميگي همه زيرساخت ها وجود داره؟ هزينه زيرساخت ها رو حساب نمي كنيد؟ زيرساخت هاي مربوط به برنامه پرتاب انسان رو عرض ميكنم! اگر ادعا داريد كه زيرساخت ها موجود هستند ميشه كارشناس جان براي ما توضيح بدين كامل؟ من خودم تو اون نشست بودم اعلام شد حدود ٤ ميليارد واسه پروژه و ١٠ ميليارد واسه زيرساخت ها پيش بيني شده عزيز دلم.
  • کارشناس سازمان فضایی IR ۱۸:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    5 12
    شریعتمداری در شرایطی اینو گفت که حتی ترکیه و پاکستان برنامه ساخت ماهواره بر رو دارن کره جنوبی و کره شمالی ظرف یک سال گذشته جز 10 کشور ساخت ماهواره بر شدن و ژاپن چین هند در آسیا هم جز قدرت های فضایی دارای پرتاب گر سوخت مایع و جامد هستن انگلیس و چند کشور غربی هم برنامه دارن به غیر از این برزیل آرژانتین و چند کشور عربی منطقه دنبال ساخت سایت های پرتاب فضایی هستن.. بابا بودجه سازمان فضایی با این پرتاب های میکروماهواره ها سالی 300 میلیون دلاره ..چرا دولت به قانون یعنی هزینه 2 درصد بودجه در بخش علمی عمل نمی کنه الآن بودجه تحقیقاتی امثال اردن و قطر و عربستان و امارات چندین برابر ایرانه... من دارم سکته می کنم ......
    • بی نام A1 ۱۹:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      11 2
      ماهواره بر كه مربوط به وزارت دفاع ميشه. سازمان صنايع هوافضاي وزارت دفاع داره روي ماهواره بر ها كار ميكنه. حالا چرا كار موازي تو دو جا انجام بشه؟ چرا سازمان فضايي بياد از اول روي مسائلي كار كنه كه قبلا تو اين كشور در جاهاي ديگه روش كتر شده؟ موازي كاري تا چه حد؟ سكته نكن كارشناس عزيز. ببين كجاي كارتون اشتباه بوده. اونقدر تو ترويج فرهنگ فضايي ضعيف عمل كرديد كه مردم فكر ميكنن فضا يعني يه چيزي بندازي بالا و بري هپروت!!!! من دارم سكته مي كنم كه شما اصول رو ول كردين چسبيديد به نمايش و شو!
  • نصیر IR ۱۸:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
    5 0
    از خبر انلاین چنین منطقی عجیبه!!!!! بلکه من با خرید بلیط هواپیما می تونم به امریکا برم ولی آیا با قیمت همان بلیط می توانم یک وسیله بسازم و خودم به امریکا برم و برگردم؟؟؟؟ دوست عزیز ساخت زیرساخت های تولید مثلا هواپیما یا پرتاب انسان به فضا و... با خرید یک محصول تولید شده مثل هواپیما از زمین تا آسمون متفاوت هست بخش زیادی از هزینه پرتاب انسان به فضا صرف پرتاب گری می شد که قطعا می توانست چندین ماهواره چند تنی یا چند ده ماهواره چند صد کیلویی رو به فضا پرتاب کنه... نمی دونم چی بگم...!!
    • بی نام A1 ۱۹:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۰۹
      3 2
      خوب شما درست ميگي ولي چه ربطي به اصل ماجرا داشت؟ خبر آنلاين مگه گفته با پول بليط سفر فضايي ميشه فضاپيما ساخت و فرستاد؟ شما ببين اصل مطلب چيه. يه بار خوندي از اول تا آخر مطلب رو؟؟؟؟؟؟
  • بی نام IR ۰۵:۳۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    9 0
    ..چقدر تا حالا خرج اتم شده.. چی گیر مردم امده.. به نظر اقتصاد دان توجه کنید، ایران یک موجود ناقص الخلقه شده که مهمترن مشکلش اینه که نمیتونه بار کار خودش شیکمشو سیر کنه ناقص الخلقه ها معمولا عقب مانده اند.... هاوکینک ها استثنا هستند .. ایشان می گویند .. از وضعیتش متنفر است..
  • دکتر IR ۱۳:۲۴ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    1 5
    درباره اهمیت هلیوم-3 همین بس که برای تامین انرژی یک سال آمریکا، تنها 25 تن از اون کافیه (حدودا یک محموله شاتل طبق برخی محاسبات، هر تن هلیوم-3 حدود 3میلیارد دلار ارزش داره (75 میلیارد دلار برای هر محموله شاتل) پیش بینی میشه سطح ماه دارای حداقل 1.1 میلیون تن از این عنصر ارزشمند باشه ذخیره استراتژیک هلیوم-3 خالص آمریکا 29 کیلوگرم و مخلوط با گاز طبیعی 187 کیلوگرمه درباره اهمیت هلیوم-3 همین بس که برای تامین انرژی یک سال آمریکا، تنها 25 تن از اون کافیه (حدودا یک محموله شاتل!
  • دکتر IR ۱۳:۲۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۰
    1 11
    طبق برخی محاسبات، هر تن هلیوم-3 حدود 3میلیارد دلار ارزش داره (75 میلیارد دلار برای هر محموله شاتل) پیش بینی میشه سطح ماه دارای حداقل 1.1 میلیون تن از این عنصر ارزشمند باشه ذخیره استراتژیک هلیوم-3 خالص آمریکا 29 کیلوگرم و مخلوط با گاز طبیعی 187 کیلوگرمه این یعنی اینکه ایران هم باید روی پرتاب های روباتیک مدار گرد و ماه نشین تمرکز ویژه ای کنه....
    • دکتر IR ۱۴:۳۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۱
      0 3
      نظرم ناقص منشتر شده الآن روسها کره جنوبی چین هند ژاپن و امریکا برنامه ارسال ماه نورد به ماه دارن دقیقا دنبال همین موضوع هستند...حتی در ظاهر اشاره نکنن
  • بی نام IR ۲۰:۲۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    0 4
    سلام آقای خاراباف پس چرا این بار، در مورد این مطلب به طور ایمیلی اطلاع رسانی نکردید؟
  • بی نام IR ۰۵:۲۰ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۳
    4 0
    بهتر نیست بجای این تحقیقات به وضع تولید خاوریار رسیدگی بشه
  • بی نام IR ۱۰:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۴
    1 8
    آقای نویسنده متاسفانه دارید باعث منفی شدن نگاه جامعه و دلسرد شدن دست اندر کاران این قبیل پروژه ها می شوید. بهتر نیست اجازه دهید جوانان ما هر یک در هر پروژه ای که مایلند و مفید می دانند کار کنند و به جای تخریب یکدیگر به تفاوت سلیقه ای هم احترام بگذارند؟ دست از منفی پراکنی برداریم و این پیروزی را به کام هم تلخ نکنیم.
    • بی نام A1 ۱۸:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۸
      7 1
      خدایا شکرت
    • کارشناس سازمان فضایی IR ۲۱:۵۹ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۴
      0 5
      این شکر تو عقده هایی رو نشون می ده که از کلی شکست بلند میشه .......امیدوارم روزی آن قدر بزرگ بشی که به جای دعا و شکر برای شکست دیگران کاری کنی که دیگران برای موفق شدن تو شکر کنن
    • بی نام RO ۱۶:۱۷ - ۱۳۹۳/۰۶/۱۷
      3 0
      خدایا شکرت